iamp' diary

ทุกวันนี้เราต้องใช้สมองคิดอะไรหลายอย่างในชีวิตมากขึ้น บ่อยครั้งที่เรามักจะตัดสินอะไรผิดพลาดอย่างง่ายดาย จนเสียทั้งคน ทั้งงาน และบางทีก็เสียผู้เสียคน เสียเกียรติภูมิที่สู้สั่งสมมาทั้งชีวิตในชั่วพริบตา เพียงเพราะเราเชื่อในสิ่งที่สายตารายงาน ขณะที่บางด้านของความจริงกลับเป็นอีกอย่างหนึ่ง สามีทะเลาะกับภรรยา พ่อแม่ทะเลาะกับลูก นายเข้าใจผิดลูกน้อง เพื่อนแตกจากเพื่อน คนรักหันหลังให้กัน ทั้งที่ต่างฝ่ายก็แสนดี เพียงเพราะต่างก็เชื่อใน “สิ่งที่ตาเห็น” แต่ละเลยการ “เมียงมอง” อย่างพินิจแยบคาย โดยใช้ “ปัญญาจักษุ” อันสุขุม เราจึงติดอยู่ใน “ภาพลวงตา” อันเป็นมายาคติ พลอยทำให้หลงลืม “ความจริง” ที่เป็นจริงอีกด้านหนึ่งไปอย่างน่าเสียดาย จงมองด้วย “ตา” แล้วให้ “ปัญญา” เป็นผู้วินิจฉัย สิ่งที่ตาเห็นกับสิ่งที่ปัญญาประจักษ์ ไม่แน่ว่าจะสอดคล้องกันเสมอไป จงใช้ตานอกสำหรับ “ดู” แล้วจงใช้ตาในสำหรับ“เห็น” บางสิ่งที่อยู่ในใจ...อาจไม่ได้แสดงออกมา ไม่ทำตาม... อย่าตีความหมายว่า...ดื้อ ไม่ยึดถือ... อย่าตีความหมายว่า...เมินเฉย ไม่ใส่ใจ... อย่าตีความหมายว่า...ละเลย คำพูด...ที่ยังไม่เฉลย ก็ใช่ว่า...ไม่อยากเอ่ย...มันออกไป นิ่งเงียบ... อย่าตีความหมายว่า...ไม่คิด ยอมรับผิด... อย่าตีความหมายว่า...อย่างที่เห็น แม้ว่า... จะถูกโจมตีด้วย...ด้วยวาจา...ที่สาดกระเซ็น ก็ใช่ว่า...เจ็บไม่เป็น อย่างเช่น...คุณเข้าใจ ไม่ถาม... อย่าตีความหมายว่า...โง่ ไม่โต้ตอบ... อย่าตีความหมายว่า...ยอมแพ้ แม้ว่า... หลายคน...อาจจะมองดูว่า...อ่อนแอ แต่...ที่ปล่อยให้เป็นไป... เพราะเห็นแก่...ใครบางคน