คำในภาษไทย>>คำประสม คำซ้อน คำซ้ำ คำสนธิ คำสมาส<<

" คำประสม คำซ้อน คำซ้ำ คำสมาส " คำประสม หมายถึง คำที่เกิดจากการนำคำหรือหน่วยคำที่มีตวามหมายต่างกันอย่างน้อย 2 คำขึ้นไปมารวมกัน เกิดเป็นคำใหม่คำหนึ่ง มีความหมายเฉพาะตามที่กำหนด 1. หลักการสังเกตคำประสม เช่น นิภาไปตัดเสื้อตัวใหม่มา คำว่า ตัดเสื้อ เป็นคำประสมเพราะว่า เมื่อรวมเข้ากันเเล้วเกิดเป็นคำใหม่ที่มีความหมายเฉพาะ 2. โครงสร้างของคำประสม หน่วยคำที่มารวมกันเป็นคำประสมอาจจะเป็นคำชนิดใดๆใน 7 ชนิดคำนามคำกริยา คำลักษณนาม คำจำนวนนับคำลำดับที่ คำบอกเวลา เเละคำบุพบท เมื่อนำคำชนิดนั้นๆมาเรียงกันเเล้ว ส่วนใหญ่จะได้คำประสมที่เป็นคำนามหรือคำกริยา 3. ลักษณะของคำประสม เป็นการนำเอาคำไทยมารวมกัน เเต่ต่อมามีการนำเอาคำภาษาบาลีสันสกฤตรวมกับคำไทยบ้าง มีโครงสร้างทางไวยากรณ์เเบบคำไทย คือคำหน้าเป็นคำหลักคำขยายอยู่ข้างหน้า 4. หน้าที่ของคำประสม หน่วยคำหรือคำที่นำมาประกอบกันเป็นคำประสมนั้น ไม่ว่าจะประกอบด้วยกี่หน่วยคำก็ตาม ต้องทำหน้าที่ร่วมกันเป็นหน่วยเดียว คำซ้อน หมายถึง กานนำคำตั้งเเต่ 2 คำขึ้นไปมาเรียงต่อกัน โดยเเต่ละคำนั้นมีความสัมพันธ์กันในด้านความหมาย อาจจะเป็นความหมายเหมือนกัน คล้ายกันหรือตรงข้ามกันก็ได้ 1. จำนาวนคำในคำซ้อนมี 2 คำ 4 คำ หรือ 6 คำ 2. ที่มาของคำที่นำมาซ้อนกัน อาจมีภาษาต่างประเทศด้วย 3. การใช้คำซ้อน คำซ้อนเป็นลักษณะเด่นประการหนึ่งของภาษาไทย ในภาษาไทยมีคำซ้อนใช้เป็นจำนวนมาก เเละยังปรากฏการสร้างคำซ้อนใหม่ขึ้นใช้อยู่เสมอ คำซ้ำ คือ คำที่เกิดจากการนำคำคำเดียวกันมาซ้ำกันเมื่อกล่าวซ้ำเเล้ว ความหมายของคำอาจเน้นหนักหรือเบาลงต่างไปจากความหมายของคำเดิม 1. ชนิดของคำซ้ำ 12 ชนิด ได้เเก่ คำนาม คำสรรพนาม คำลักษณนาม คำกริยา คำช่วยกริยา คำวิเศษณ์ 2. การใช้คำซ้ำ